Vers-n-dag Vers-n-dag
Vers-n-dag Vers-n-dag
  • tuisblad
  • dagstukkies
  • verse-a-day
  • intekening
    • english - verse-a-day

Dying for the cause - 27 October 2026

Imogen Campbell
 
Some faced jeers and flogging, and even chains and imprisonment. They were put to death by stoning; they were sawed in two; they were killed by the sword. They went about in sheepskins and goatskins, destitute, persecuted and mistreated — the world was not worthy of them. They wandered in deserts and mountains, living in caves and in holes in the ground. These were all commended for their faith, yet none of them received what had been promised, since God had planned something better for us so that only together with us would they be made perfect. Hebrews 11:36-40, NIV
 
In "Unlocking the Bible", David Pawson narrates as follows: “I remember standing with my back to the Colosseum in Rome and looking at a low, green hill which used to be Nero’s palace garden. I thought of the day when he held a barbecue in that garden. He had some Christians coated with tar and bitumen, tied them to posts around the garden and set them on fire. They were burned alive to provide lighting for his party.”
 
Centuries later, William Tyndale (1494-1536) was born in England, where his work translating the Bible into English was met with opposition. Eventually, he was betrayed and suffered a bitter, fiery end at the stake. 
 
Tradition has it that his final words were a prayer: "Lord, open the king of England's eyes," while his pioneering work laid the foundation for future English texts.
 
Some scholars have argued that persecution may actually strengthen the church. Those early Christians could not have imagined how the gospel would spread worldwide.
 
Pastor Bobby Chandler cautioned against comparison of saints, specifically speaking on the premature death of James – the first apostle to be martyred. He juxtaposed it with Peter, who was spared at that time; busted out of jail by an angel. Pastor Bobby then explained that God did not love the saints who were martyred any less than those who were not. Does this unsettle you?
 
In "Jesus the Same", Charles Jefferson wrote: “Jesus looks upon the same scene and gives to it a different interpretation. He sees good men come and offer their services to the world only to be rejected and repulsed. One of them is stoned: another is beaten; another is killed.
 
“Their dead bodies are piled up in sickening heaps, but to Jesus this is not evidence of the indifference of God – it is the proof of his long-suffering patience; it is because that he is not willing for any to be lost that he keeps on century after century, sending into the world prophets and apostles, heroes and saints, who shall proclaim the message of heaven to bewildered and sinful man.”
 
A clear case of “don’t shoot the messenger,” if ever there was one. Sit with it, I know it is difficult.
 
Prayer: God of heaven, you laid down your life for us. We praise you for the saints who stood strong amid opposition. Amen.

Sterf ter wille van die saak - 27 Oktober 2026

Imogen Campbell
 
Ander weer het bespotting en lyfstraf verduur, selfs boeie en gevangenskap. Gelowiges is met klippe doodgegooi, in stukke gesaag, met die swaard vermoor. Hulle het rondgeswerf in skaapvelle en in bokvelle. Hulle het gebrek gely, is verdruk en mishandel. Die wêreld was hulle nie werd nie; hulle het rondgeswerf in woestyne en op berge en het in grotte en in gate in die grond gelewe. En hoewel daar oor hulle almal vanweë hulle geloof met soveel lof getuig is, het hulle nie verkry wat beloof is nie, omdat God vir ons iets beters beoog het, sodat hulle nie sonder ons die voleinding sou bereik nie.Hebreërs 11:36-40, 1983-vertaling
 
In "Unlocking the Bible" skryf David Pawson die volgende: "Ek onthou hoe ek met my rug na die Colosseum in Rome gestaan en uitgekyk het oor 'n groen heuweltjie waar Nero se paleistuin was. Ek het gedink aan die dag toe hy 'n braai in daardie tuin gehou het. Hy het 'n groep Christene wat bedek was met teer en pik, aan pale wat in die tuin was laat vasbind en hulle aan die brand gesteek. Hulle is lewendig verbrand om lig vir sy partytjie te verskaf." [vry vertaal]
 
Eeue later is William Tyndale (1494-1536) in Engeland gebore. Dit was sy taak om die Bybel in Engels te vertaal wat baie teenstand gekry het. Uiteindelik is hy verraai en het op die brandstapel aan sy einde gekom.
 
Volgens oorlewering was sy laaste woorde 'n gebed: "Here, open die koning van Engeland se oë." Sy pionierswerk het die fondament vir daaropvolgende Engelse Bybelvertalings gelê.
 
Volgens sommige geleerdes kan vervolging die kerk versterk. Die vroeë Christene sou hulle nie kon indink hoe die evangelie oor die wêreld heen sou versprei nie.
 
Pastoor Bobby Chandler – met spesifieke verwysing na die vroeë dood van Jakobus, die eerste apostel wat gemartel is – waarsku daarteen om die heiliges met mekaar te vergelyk. Hy stel dit teenoor Petrus wie se lewe in daardie tyd gespaar is. Hy is deur 'n engel uit die tronk gelei. Pastoor Bobby verduidelik dat God nie die gelowiges wat gemartel is minder liefgehad het as diegene wat gespaar is nie. Wat dink jy?
 
In "Jesus the Same" skryf Charles Jefferson: "Jesus kyk na dieselfde toneel en gee daaraan 'n ander interpretasie. Hy sien hoe goeie manne kom en hulle dienste aan die wêreld bied net om verwerp en verstoot te word. Een van hulle word gestenig; 'n ander word geslaan; nog een word doodgemaak.
 
"Hulle lyke lê in hope opgestapel, maar vir Jesus is dit nie 'n bewys van God se onverskilligheid nie – dit is 'n bewys van sy lankmoedige geduld; dit is omdat Hy nie gewillig is dat enigeen verlore moet gaan nie, dat Hy deur die eeue heen profete en apostels, helde en heiliges stuur om die hemelse boodskap aan die verwarde en sondige mensdom te verkondig." [vry vertaal]
 
'n Duidelike voorbeeld van "moenie die boodskapper skiet nie" as daar al ooit een was. Dink daaroor na. Ek weet dit is moeilik.
 
Gebed: God van hemel en aarde, U het u lewe vir ons neergelê. Ons prys U vir elke gelowige wat ondanks al die teenkanting vas gestaan het. Amen
 

 

Strange fire - 26 October 2026

Imogen Campbell
 
So fire came out from the presence of the Lord and consumed them, and they died before the Lord. Leviticus 10:2, NIV
 
Have you heard of Mary Reeser’s macabre demise? On 2 July 1951, Mary was burned to ashes – without an obvious source of ignition – in her own apartment in St Petersburg, Florida. Only some body parts remained, notably a foot clad in a satin slipper. The surrounding apartment, however, suffered remarkably little damage.
 
It was thought to be spontaneous human combustion. The wick effect is now regarded as a possible explanation. Strange, indeed!
 
Stranger still is the story of Aaron’s eldest sons, Nadab and Abihu. They had actually been allowed to go up on Mount Sinai with Moses, Aaron and 70 elders “and saw the God of Israel. Under his feet was something like a pavement made of lapis lazuli, as bright blue as the sky. But God did not raise his hand against these leaders of the Israelites; they saw God, and they ate and drank.” (Exodus 24:10-11)
 
“Unforgettable” is hardly the word to describe it. Leviticus 9:24 details how heavenly fire had fallen to consume the burnt offerings after the tabernacle had been dedicated. Israel was jubilant. It was short-lived.
 
Not long after, the two brothers took their censers, put fire in them and added incense, and then offered unauthorised fire before the Lord. This ‘strange fire’ led to their untimely demise.
 
God made it clear that those who needed to approach him had to do so properly, especially in the sight of the people. His holiness is not to be trifled with. He is, after all, a consuming fire.
 
I have become absolutely fascinated by the seraphim, heavenly beings described in Isaiah as the ‘burning ones’. In Isaiah’s temple vision (Isaiah 6:13), they continually cry, "Holy, holy, holy is the Lord Almighty." And Daniel later describes a river of fire flowing from before the Ancient of Days.
 
Had Aaron’s sons become too familiar with the things of God, and erred for that reason? Graciously, God is approachable. There is a way to do so: on His terms not ours. Their lives literally teach us not to play with fire.
 
I was struck anew by Jesus’ words, “[I AM] the way and the truth and the life …” (John 14:6) Praise Jesus for opening that way to the Father.
 
How grateful are you and I for what Jesus did for us on the cross? How much time do we actually spend meditating on holiness – and on what it means to be set apart?
 
Prayer: Father God, please help us to obey you even in matters we may regard as trivial. Help us to approach you with reverence and awe. Amen.
 

Vreemde vuur - 26 Oktober 2026

Imogen Campbell

Vuur het van voor die Here uitgegaan en hulle verteer, sodat hulle daar voor die Here gesterf het.Levitikus 10:2, 2020-vertaling
 
Het jy al gehoor van die gruwelike manier hoe Mary Reeser gesterf het? Op 2 Julie 1951 is Mary in haar woonstel in St Petersburg in Florida verkool – sonder dat 'n duidelike ontstekingsbron gevind kon word. Net 'n paar liggaamsdele het behoue gebly, onder andere 'n voet in 'n satyn pantoffel. Die woonstel en die inhoud het egter baie min skade gely.
 
Daar is daarna verwys as spontane menslike verbranding. Die wetenskaplike term, die sogenaamde lamppit-effek, word deesdae deur forensiese wetenskaplikes gebruik om hierdie verskynsel te verklaar. Sowaar baie vreemd!
 
Nog vreemder is die verhaal van Aäron se twee seuns, Nadab en Abihu. Hulle is toegelaat om saam met Moses, Aäron en 70 van die oudstes van Israel die berg Sinai uit te klim en daar het hulle "die God van Israel gesien. Onder sy voete was dit soos 'n plaveisel van lasuursteen, so helder soos die hemelruim self. Teen hierdie vernames van die Israeliete het God sy hand nie uitgesteek nie. Hulle het God aanskou en toe geëet en gedrink." (Eksodus 24:10-11)
 
"Onvergeetlik" is nouliks die regte woord om dit te beskryf. Levitikus 9:24 beskryf hoe die brandoffer aan die Here gewy is en daar toe 'n vuur voor die Here uitgegaan het wat dit verteer het. Israel het gejuig en voor die Here neergeval, maar dit het nie lank gehou nie.
 
Nie lank daarna nie het die twee broers hulle vuurpanne geneem, kole daarin gesit, wierook daarop uitgegiet en hierdie ongeoorloofde vuur voor die Here gebring. Hierdie "vreemde vuur" het tot hulle dood gelei.
 
God het dit duidelik gestel dat diegene wat tot Hom nader moet erken dat Hy heilig is, veral in die teenwoordigheid van die volk. Met sy heiligheid kan daar nie gespot word nie. Hy is na alles 'n verterende vuur.
 
Die serafs, hemelse wesens, fassineer my. Hulle naam is afgelei van die Hebreeuse woord, "saraph" wat "om te brand" beteken. In Jesaja se visioen (Jesaja 6:1-13) roep hulle voortdurend “Heilig, heilig, heilig is die Here, Heerser oor alle magte!" Daniël beskryf later 'n rivier van vuur wat voor Hom wat ewig lewe, vloei.
 
Het Aäron se seuns te vertroud geraak met die dinge van God en om daardie rede fouteer? Genadiglik is God toeganklik. Daar is 'n manier om tot Hom te nader, maar op sy voorwaardes en nie op ons s'n nie. Uit die lewens van hierdie twee leer ons letterlik om nie met vuur te speel nie.
 
Ek is opnuut getref deur Jesus se woorde: “Ek is die weg en die waarheid en die lewe ..." (Johannes 14:6) Prys Jesus dat Hy die weg na die Vader vir ons oopgemaak het.
 
Hoe dankbaar is ek en jy vir dit wat Jesus vir ons aan die kruis gedoen het? Hoeveel tyd bestee ons om oor heiligheid na te dink – en wat dit beteken om afgesonder te wees?
 
Gebed: Vader, help ons om U te gehoorsaam, selfs in sake wat ons as onbenullig beskou. Help ons om in eerbeid en ontsag tot U te nader. Amen
 
 

Maand van Spreuke - 3 Maart 2026

Ruanne van Zyl
 
Wees veral versigtig met wat in jou hart omgaan, want dit bepaal jou hele lewe.  Spreuke 4:23, 1983-vertaling
 
Die hart waarvan hierdie vers praat, is nie net emosies nie, maar die sentrum van ons gedagtes, begeertes en motiewe. Alles wat ons doen, begin hier. Daarom sê God ons moet dit “veral versigtig” bewaak.
 
Ons harte word daagliks beïnvloed deur wat ons sien, hoor en oor dink. Negatiewe woorde, vergelyking met ander, vrees en bitterheid kan stil-stil wortelskiet. As ons dit nie aanspreek nie, begin dit ons houding en optrede beheer. 'n Onbewaakte hart lei tot 'n onrustige lewe.
 
Om jou hart te bewaak, beteken nie om koud of afgesluit te wees nie. Dit beteken om doelbewus te kies wat jy toelaat om jou binneste te vorm. Dit vra dat ons gereeld ons gedagtes aan God se waarheid toets. Wanneer leuens soos “ek is nie goed genoeg nie” of “niks sal verander nie” opkom, moet ons dit vervang met wat God sê.
 
'n Gesonde hart bring lewe. Dit lei tot geduld, liefde en wysheid in moeilike situasies. Wanneer ons hart vol vrede is, reageer ons anders op druk en konflik. Die kwaliteit van ons lewe word dus direk beïnvloed deur die toestand van ons binneste wêreld.
 
God is nie net geïnteresseerd in ons dade nie, maar in wat dit dryf. Wanneer ons Hom toelaat om ons harte te reinig en te vernuwe, verander Hy ons van binne na buite.
 
Gebed: Here, wys my wat in my hart nie van U af kom nie. Help my om my gedagtes te vul met u waarheid en my hart te bewaak sodat my lewe U eer. Amen.

Copyright © 2024 Vers-n-dag. All Rights Reserved.