Lauren Appolis
Elke loot aan My wat nie vrugte dra nie, sny Hy af; maar elkeen wat vrugte dra, snoei Hy reg, sodat dit nog meer vrugte kan dra. Johannes 15:2, 1983-vertaling
Daar is 'n boom in ons tuin wat die laaste ruk nie goed vaar nie. Sommige van sy blare en takke het verdroog en die algemene voorkoms is 'n duidelike bewys dat iets verkeerd is. My man het alles moontlik probeer om dit te herstel, insluitend verskeie soorte plantvoedsel.
Tydens 'n besoek het my pa – 'n ywerige en gesoute tuinier – verduidelik dat alhoewel behandeling mag help, ons uiteindelik die dooie takke sal moet afsny. Daar was so baie droeë takke dat die afsny daarvan die boom heeltemal misvorm en eerlikwaar, baie lelik sou laat lyk. Ek was skepties. Sal die "medisyne" wat ons gee nie die hele boom gesond maak nie?
My pa het verduidelik: "Al die dooie takke steel steeds van die voedingstowwe wat die boom oor het – insluitend alles wat julle gee om die boom te help om weer te floreer."
Ek kon nie help om te dink hoe waar dit is van ons eie lewens nie, presies soos Jesus dit in Johannes 15 beskryf. Ons is geroep om in die ware wingerdstok te bly sodat ons kan vrug dra. Tog is daar tye wat ons God moet toelaat om dit wat nie meer goed is nie af te sny – dinge wat ons beroof van al die voeding wat ons van Hom ontvang – wat ons blydskap, vrede en ons vermoë om sy stem te hoor, steel.
Hierdie Bybelgedeelte herinner ons daaraan dat daar tye is wat ons gesnoei moet word, sodat ons beter kan groei. Sulke tye behels dikwels gehoorsaamheid wat ongemaklik of onbekend voel.
Ek was nie gelukkig oor die afsny van die dooie takke nie. Die boom staan voor ons huis en ek was bekommerd oor hoe dit sou lyk – oneweredig en kaal. Vir 'n oomblik het dit makliker gevoel om die dooie takke net so te los sodat dit kon lyk asof die hele boom nog daar is. Maar deur dit te doen, sou dit wat reeds dood was voortgaan om dit wat nog kon groei te benadeel.
Laat ons in Jesus, die ware wingerdstok, bly. Kom ons laat die Tuinier toe om enigiets af te sny wat dit wat Hy in ons wil doen, belemmer. En kom ons gee ons oor – met blydskap – aan die snoeitye, met vertroue dat ons hemelse Vader ons sal laat groei tot 'n beter weerspieëling van sy skoonheid en heerlikheid.
Gebed: Hemelse Vader, help my om U in die snoeitye te vertrou. Gee my die moed om dit wat nie meer lewe het nie, te laat gaan. Gee dat ek in U sal bly sodat U my kan vorm en ek beter vrug kan dra. Amen
Lauren Appolis
He cuts off every branch in me that bears no fruit, while every branch that does bear fruit he prunes so that it will be even more fruitful. John 15:2, NIV
There is a tree in our garden that has not been doing very well recently. Some of its leaves and branches have browned, and its overall appearance shows that something is wrong. My husband has made every effort to restore it, including all kinds of plant potions.
During a visit, my dad – an avid and seasoned gardener – explained that while treatments might help, we ultimately needed to cut off the dead branches. There were so many that doing so would make the tree look misshapen and, quite frankly, ugly. I was sceptical. Wouldn’t the “medicine” we were feeding it just heal the whole thing?
He explained, “By leaving these dead branches attached, they are stealing the nutrients the tree still has – including everything you’re giving it to help it thrive again.”
I couldn’t help but see how true this is of our own lives, exactly as Jesus describes in John 15. We are called to remain connected to the True Vine so that we may flourish. Yet there are seasons when we must allow God to cut off what is no longer good – things that drain us of the nourishment we receive from him, stealing our joy, our peace, or our ability to hear his voice.
This scripture also reminds us that there are times when we need to be pruned so that we can grow even more. These moments often involve obedience that feels uncomfortable or unfamiliar.
I wasn’t happy about cutting off the dead branches. The tree stands at the front of our home, and I worried about how it would look – uneven and exposed. For a moment, it felt easier to leave the dead branches in place so the tree could still appear whole. But in doing so, what was lifeless would continue draining what was still capable of growth.
Let us remain connected to Jesus, the True Vine. Let us allow the Gardener to cut off anything that keeps us from what he wants to do in us. And let us yield – joyfully – to seasons of pruning, trusting that our Heavenly Father is faithfully growing us into a fuller reflection of his beauty and glory.
Prayer: Heavenly Father, help me to trust you in seasons of pruning. Give me the courage to let go of what no longer brings life. May I remain connected to you as you shape and grow me. Amen.
Lauren Appolis
Humble yourselves, therefore, under God’s mighty hand, that he may lift you up in due time. Cast all your anxiety on him because he cares for you. 1 Peter 5:6-7, NIV
Before returning to work after the December holidays, anxiety overtook me. As I prepared for the week ahead, my mind raced through everything I would need to manage – my full-time job alongside the demands of being a wife and a mom. I found myself frantic about a year that had not yet begun.
On the first day back, I asked God to take the anxiety away. Instead, the Holy Spirit gently challenged my thinking. That same morning, a colleague opened our meeting with 1 Peter 5:6-7: “Humble yourselves ...”; “God’s mighty hand …”; “Cast all your anxiety on Him …”
The Holy Spirit convicted me to humble myself. I realised that anxiety often stems from believing I must do it all – while knowing deep down that I don’t have it all. We frantically do the math, and it still doesn’t add up. There isn’t enough time, energy, or resources to pour into our work, marriages, families, friendships, responsibilities, or needs to be met.
If we believe it is all up to us, where does that leave God? Is he not the Source – the Alpha and Omega, the One who supplies all our needs according to his riches in heaven? Or have we become so self-reliant that we leave God out of the running of our daily lives?
Scripture recounts many moments where there was an impossible need, yet Jesus required only one thing: humility enough to bring him the little. There was not enough wine, yet water became wine (John 2:1-11). There was not enough food, yet five loaves and two fish fed thousands (Matthew 14:13-21). The woman with the oil did not have enough – but when she obeyed with what she had, she could pour, and pour, and pour (2 Kings 4:2).
If you feel anxious today, perhaps it is time to look inward and ask whether fear comes from trying to meet a great need with very little strength of your own. Let us give God back his rightful place as Provider and Miracle Worker, and humble ourselves before the One who still multiplies.
Take your little to God – your “not enough” energy, finances, knowledge, connections, and resources. He delights in showing you what he can do.
Prayer:Heavenly Father, when anxiety and worry overtake me, remind me that you supply my every need. Help me remember the wonders you have performed, and comfort me with the truth that you are the same God who will do such a work in my life. Amen.
Lauren Appolis
Onderwerp julle daarom in nederigheid aan die kragtige hand van God, sodat Hy julle kan verhoog op die tyd wat Hy bestem het. Werp al julle bekommernisse op Hom, want Hy sorg vir julle. 1 Petrus 5:6-7, 1983-vertaling
Voor ek na die Desember vakansie moes terugkeer werk toe, het angs my oorval. Terwyl ek begin voorberei het vir die week wat wag, het my gedagtes op loop gesit oor alles wat ek moet hanteer – my voltydse werk asook al die eise wat vrou- en ma-wees aan my stel. Ek was klaar angstig oor 'n jaar wat nog nie eers begin het nie.
Op die eerste dag terug by die werk het ek die Here gevra om die angs weg te neem. Instede daarvan, het die Heilige Gees op 'n besondere manier my iets gegee om oor na te dink. Daardie oggend het 'n kollega ons vergadering met 1 Petrus 5:6-7 geopen: "Onderwerp julle daarom in nederigheid ..."; "die kragtige hand van God ..."; "Werp al julle bekommernisse op Hom ..."
Die Heilige Gees het my oortuig om my in nederigheid te onderwerp. Ek het besef dat angs dikwels voortspruit uit my oortuiging dat ek alles self moet doen – terwyl ek diep binne in my weet dat ek nie kan nie. Ons doen dikwels paniekerig die berekenings, maar steeds klop die som nie. Daar is nie genoeg tyd, energie of hulpbronne om aan al die behoeftes van ons werk, huwelike, gesinne, vriendskappe, verantwoordelikhede te beantwoord nie.
As ons glo dat alles van onsself afhang, waar laat dit God? Is Hy nie die Bron nie – die Alfa en die Omega, die Een wat in elke behoefte ryklik voorsien volgens sy wonderbaarlike rykdom nie? Of is ons so selfstandig dat ons God buite rekening laat wat die bestuur van ons daaglikse lewe betref?
Die Bybel vertel van verskeie kere toe daar 'n feitlik onmoontlike behoefte was, tog het Jesus net een ding gevra: genoeg nederigheid om die bietjie wat daar was na Hom toe te bring. Daar was nie genoeg wyn nie, tog het water in wyn verander (Johannes 2:1-11). Daar was nie genoeg kos nie, tog het vyf brode en twee visse duisende gevoed (Matteus 14:13-21). Die vrou met die erdekannetjie olie het nie genoeg gehad nie – maar toe sy gehoorsaam was met dit wat sy gehad het, kon sy aanhou olie skink (2 Konings 4:2-7).
As jy vandag angstig is, is dit miskien tyd om na binne te kyk en jouself te vra of die vrees sy ontstaan het in jou poging om met jou eie bietjie krag aan 'n groot behoefte te wil beantwoord. Kom ons gee aan God sy regmatige plek as Voorsiener en Wonderwerker terug, en verootmoedig ons voor die Een wat steeds in oorvloed voorsien.
Neem die bietjie wat jy het na God – jou "nie genoeg" energie, finansies, kennis, verhoudings en hulpbronne. Hy wil jou graag wys wat Hy kan doen.
Gebed: Hemelse Vader, wanneer angs en bekommernis my oorval, help my om te onthou dat U in al my behoeftes voorsien. Help my om al u wonderwerke te onthou en vertroos my met die wete dat U, wat steeds dieselfde God is, dit ook in my lewe kan doen. Amen